i still haven't seen the hobbit: the battle of five armies yet... but this scene, where galadriel battles sauron plus saruman and elrond fighting off sauron's devoted servants, sure made me want to see the trilogy in one seating!
bunga
ng masukal na dalitan sa bundok, kinaladkad ang sarili pabalik sa pamilyar na
sentro ng kalakalan sa bansa. luminga-linga at naisip na sumubok ng bago sa
santuaryo. lumipat daw kasi rito ang 10,000 taon. baka mas ok at malapit lang
sa kalsadang ipinangalan sa iba't ibang mga puno. tambilangan paroo't parito
pero napakaraming tanong at higit sa lahat may kagat ang fiyat. parang lugi
yata. ngunit nanaig ang kalam ng sikmura… maraming tao ang may malalim na takot
sa pagkagutom kung kaya nagpatianod na lang. pikit-matang tinahak ang dako pa
roon, bukas ng pinto sa europa at naisyuhan ng oda, sabay tambilangan ng numero
nito.
ilang
minuto lamang ang lumipas at tumunog na ang kapizili. nariyan na raw ang aking
pagkain… ito pala ang pagbati sa emperador. di gaanong matayog pero may angking
tamang kabulugan at ngislak ang tangan. sevimli, ito ang unang intiba. unang tanong
ay paano raw nalaman ang 10,000 taon… saang peryodiko raw nanggaling ang
impormasyon. tunggak na tanong… mayroon pa ba ngayong wala sa midya? siyempre wala…
wala nang ligtas sa epekto ng pangatlong plataporma.
at
ito na nga… simula na ng harina. dovadova rito, dovadova roon. walang gaanong palabok
na pampaalsa pero maganda ang lagihay at lagutukan. pagkatapos nito ay kaunting
regatearan… bago ito ha pero wala namang kabuwisitang dulot. palpak ang gripo
sa kainan, itatawag pa sana pero sumige na nga kasi nasa eiliad na. buminmek na
ang 10,000 taon… sapul na sapol ang kuwing. walang pakundangan at pumasada nang
pumasada. lumantak nang lumantak. nipa kung nipa. degmek kung degmek kasama ang
lisan. akala'y walang maaasahang sirik pero sumisilakbo rin pala. at gibi ang
bas lalo na nang malapit na ang rurok ng sulak. gumiri nang matindi at yupmapak
ang ipong sut. sapat ang onsa. o anong lirip!
pinatapos
pa… balik sa nipa at degmekan. medyo matagal nga kasi pero ok lang daw. sambulat
at natighaw ang kagutuman. salamat. literal na kahulugan ay 10,000 taon…
pagbati na ang kahulugan ay mabuhay at mahabang buhay para sa emperador.
ilan
lamang ang mga ito sa palagiang maririnig sa mga pinoy sa tuwing may
magpapamalas ng katalinuhan o magbibigay ng opinyon sa mga bagay-bagay. tila ba
kasalanan ang maging magaling at matalino o maski ang katumpakan sa mga
bibitiwang pangungusap, opinyon man ito o impormasyong galing sa paktwal na batayan.
mortal ngang pagkakamali ang pagiging magaling… kung kaya't may konsepto tayo
ng "magmagaling" o "maggaling-galingan". nakahihiya na
yatang maging matalino o intelektwal sa panahon ngayon.
pero
bakit nga ba ganoon ang mga pinoy sa ngayon? para sa akin, bunga ito ng bagong
katatawanang dulot ng pagsikat ng mga gaya ni vice ganda at marami pang mga
komedyante. sa kanyang pambabarang pagpapatawa, nagkapangalan si vice ganda sa
pamamagitan ng paghirit ng "o eh di ikaw na" sa lahat ng pagkakataong
maaari niya itong isingit. sinundan pa niya ito ng hirit na gaya ng "o eh
di wow", bilang pagpapahayag ng negatibong damdamin (kahit na patawa) sa
anumang magaling na sinabi o ginawa ng iba. repleksyon ito ng tinatawag na
smart-shaming o ang pagpapahiya sa mga matatalino. siyempre pa, higit na
malalim na usapin dito ang tila pagtataas ng kilay ng mga pilipino sa pagiging
intelektwal o anumang gawaing nagpapakita ng katalinuhan o pagiging paham sa
anumang disiplina.
sabi
ng artikulong ito, mauugat ito sa konseptong taal sa mga pinoy, ang kapwa. ugali
ng mga pinoy na makibagay o makipagkapwa sa nakararami. dahil sa kolonyalismo,
natimo sa isipan ng maraming salinlahi na iwaksi ang anumang impluwensya ng mga
mananakop, kasama na ang pagiging intelektwal dahil naging katumbas nito ang
pagiging elitista o nakatataas sa lipunan. siyempre mas marami ang mahirap sa
lipunan at kapag pumasok ang pakikipagkapwa ng mga pinoy, mag-iiba ang tingin
sa sinumang matalino o edukada. kaya ayun, bahagi na ng bagong kulturang pinoy
ang pahiyain o gawing katatawanan ang pagiging intelektwal.
maaaring
sabihin ng iba na "eh ano naman ngayon". bakit kailangang problemahin
ang umiiral na pagtingin sa katalinuhan… katatawanan lang naman ito at di dapat
seryosohin ang mga tulad ni vice ganda. pero hindi. ang maling pagtingin sa
pagiging intelektwal ay nauuwi sa pagwawalang-bahala ng mga kabataan ngayon na magsunog
ng kilay at buong giting na isulong ang punyaging maging matagumpay sa anumang
akademikong disiplinang maaari nilang piliin. dahil sa hiyang idudulot na
pagiging matalino, tila hindi na "cool" ang umani ng medalya o
magkamit ng pinakamataas na gwa sa kasaysayan ng UP. itinutulak nitong maging
kampante ang mga estudyante at piliing maging "isa" na lamang sa
karaniwan pero kasama ng mga nakararami. kasi nga, mas mahalaga sa mga pinoy
ang kapwa at maging bahagi ng higit na malaking pulumpon ng mga tao. kahit na
nga ang kapalit nito'y kalimutan ang pagsusumikap na maging magaling o makamit
ang pinakamataas na kahusayan o kasanayan. isa rin itong malaking salik kung
bakit bibilang pa ng taon bago manalo ng gintong medalya ang pilipinas sa
olimpiyada.
sabi
nga ni madrazo-sta. romana, pantastiko ang konstrakt ng kapwa. ito ang humuhugpong
sa bawat isang pilipino bilang isang lahi. ngunit dapat itong kasangkapanin
upang pagyamanin at payabungin ang bawat isa… hindi upang magpalaganap ng
tunggak na pagtingin sa isang bagay na positibo tulad ng intelektwalismo at
pagsusulong ng pagiging magaling at katalinuhan. dapat na ipagdiwang ang ekselensya
at ang akademikong pagsasanay kasabay ng iba't ibang uri ng katalinuhan sa
palakasan at arte. ito ang isa sa mga unang dapat na pag-ibayuhin upang maging
matagumpay ang pilipinas bilang isang bansa.
"Oh don't you dare look back.
Just keep your eyes on me."
I said, "You're holding back, "
She said, "Shut up and dance with me!"
This woman is my destiny
She said, "Ooh-ooh-hoo,
Shut up and dance with me."
We were victims of the night,
The chemical, physical, kryptonite
Helpless to the bass and the fading light
Oh, we were bound to get together,
Bound to get together.
She took my arm,
I don't know how it happened.
We took the floor and she said,
"Oh, don't you dare look back.
Just keep your eyes on me."
I said, "You're holding back, "
She said, "Shut up and dance with me!"
This woman is my destiny
She said, "Ooh-ooh-hoo,
Shut up and dance with me."
A backless dress and some beat up sneaks,
My discothèque, Juliet teenage dream.
I felt it in my chest as she looked at me.
I knew we were bound to be together,
Bound to be together
She took my arm,
I don't know how it happened.
We took the floor and she said,
"Oh, don't you dare look back.
Just keep your eyes on me."
I said, "You're holding back, "
She said, "Shut up and dance with me!"
This woman is my destiny
She said, "Ooh-ooh-hoo,
Shut up and dance with me."
Oh, come on girl!
Deep in her eyes,
I think I see the future.
I realize this is my last chance.
She took my arm,
I don't know how it happened.
We took the floor and she said,
"Oh, don't you dare look back.
Just keep your eyes on me."
I said, "You're holding back, "
She said, "Shut up and dance with me!"
This woman is my destiny
She said, "Ooh-ooh-hoo,
Shut up and dance!"
"Don't you dare look back.
Just keep your eyes on me."
I said, "You're holding back, "
She said, "Shut up and dance with me!"
This woman is my destiny
She said, "Ooh-ooh-hoo,
Shut up and dance with me."
una
kong nasubukang mag-bowling nang magpa-tournament sina ma'am del bilang bahagi
ng paskuhan sa WS. masaya't kumpetitib ang torneo. masaya dahil nakasalamuha ko
ang mga tao sa iba't ibang departamento at na-try kong magpatumba ng mga pins
sa unang pagkakataon. kumpetitib dahil sineseryoso talaga ng bawat koponan ang
laro. dahil dito, may mga praktis pang kailangang gawin para mahasa raw ang aming
tamang porma, angkop na pagbitiw ng bola at paano tatargetin ang mga tunod sa
iskina para di kumanal ang iyong mga bola. sa awa ng diyos, di ko rin naman
natutuhan kung paano ang tamang porma pero maski paano'y mangilan-ngilan lang
ang mga tira kong kanal.
nadala
ko ang "kasanayan" ito sa muling paglalaro ng bowling sa aydisi.
pasko rin ang selebrasyon at labanan din ng 4 na koponan sa market market. pumangalawa
lang kami kasi itsa ang istayl ng nanalong pangkat (#bitter)! hahaha! pero
walang isyu… lahat ito'y bahagi ng kasiyahan at ispiritu ng kapaskuhan.
pangatlong
torneong may kinalaman sa bowling ay nito lamang nakaraang huwebes. tagilid ang
aming koponan dahil karamihan sa mga kasama ko ay maglalaro ng bowling sa unang
pagkakataon. bukod kay alon, ang aming tagapangulo at nagdeklarang
"magaling sa bowling", lahat ay ni hindi pa nakasubok. kanal-kanal
ang unang mga tira. tatalikod ka na agad dahil malinaw na kapag di maganda ang
bitiw ay babalikwas ang bola at wala itong matatamaan. pero sa ikaapat na
kuwadro, nakukuha na ng aking mga kasama ang tamang bitaw at sumesentro na ang
mga bola. nakuha na rin ang tamang bigat ng bola para sa bawat isa. nagsimula nang uminit ang laro kumbaga. na-hit na ang spare at may
naka-strike na nga! natapos ang sampung kuwadrong alam naming lahat na di kami
nanalo.
pero
kami pala ang nanalo!! ang pinagsama-samang lakas ng di naman gaanong magagaling
ang nagdala ng tagumpay… tunay ngang wala 'yan sa lakas ng iisang mahusay o ng
isang nagmamagaling lang. fun-fun lang at walang anumang pressure at nauwi rin sa
"certificate of awesomeness"!! go blue team!
Corruption
in the Philippines has shot as high as $94 million per case. It has
snared people as senior as former presidents Joseph Estrada and Gloria
Macapagal Arroyo. The Philippines is no clean country. But nine graft
cases on a top-10 list published last year by local news website
rappler.com broke out before 2010. Large-scale corruption is declining
now in the Philippines, a boost to the Southeast Asian country stifled partly by foreign investor fears of political instability and hidden costs of doing business.
“I’d agree that corruption has come down,” says Rahul Bajoria, a
regional economist with Barclays in Singapore. “Systems and processes
have become more transparent, and it’s largely reflected in government
projects.”
The Philippines may attract more foreign-run
factories as graft declines. (This plant processes sugar cane in
Batangas province near Manila. It’s tempting to elevate President Benigno Aquino III, since he took
office in 2010 on a platform to cut corruption in a country fatigued by
it. Corruption has “decreased dramatically” because of Aquino’s tighter
rules on transparency and government transactions, says Benedict Uy, a
Philippine trade representative based now in Taipei. The decline in
dirty deals began after he took office, analysts in Manila say.
Not to discredit Aquino, but more credit goes to social media. The democratic country is rich in competing interests and free speech. Now with the surge in smartphone cameras and mobile devices ,
an opponent who sees someone in office take money or drive a bling-y
new car can send a tweet or post the dirt to Facebook. “Right now
everyone in government and outside government is monitoring each other,”
Manila-based Banco de Oro UniBank chief market strategist Jonathan
Ravelas says.
“Social media are there to ring the bells, so people try
to be very careful in how they do things.” Graft remains, he says, but
“it has gone down significantly.”
The government itself hardly rules out the role of media. “Media are
doing a very good job or a more aggressive job in exposing all these
things,” Uy says. “Now the politicians, all their dirty laundry is
exposed, so everyone will know.”
The highest-stakes case to
reach the country’s anti-graft court was filed in 2001 against Estrada
after he was forced out of office. He received a presidential pardon in
2007 for crimes related to a secret bank account and accepting lottery
proceeds, but the court is still chasing him for money it says he owes
the government. The country’s chief corruption case since 2010 involves
three senators charged with graft and plunder from the Disbursement
Acceleration Program, a 4-year-old government stimulus fund. Total
amounts taken illegally could reach $40 million if all three are
convicted, according to local media.
But most of what remains
is the small stuff, matters of little social media interest such as
donating a cake or suckling pig to helpful local officials, or bribes of
a few hundred Philippine pesos (one peso equals $0.02) to agencies that
fast-track building permits.
The overall decline should inspire foreign investors as they weigh
Manila against cities in India for call centers or consider the
government’s recently stepped-up campaign to lure multinational factory
projects that normally land in China and Vietnam. The Philippines is
actively recruiting factory investment to create jobs, easing chronic
poverty. Foreign direct investment rose from $3.92 billion to $6.22
billion in 2013, government statistics show.
“What we have seen is that it hasn’t happened for this
administration, the large-scale corruption,” says Jose Mari Lacson, head
of research at Campos Lanuza & Co., a Manila stock brokerage. “The
foreign investors are happy. It’s much cheaper.”
